ပုစာၧ

ေႏြလယ္ေခါင္ လမ္းမၾကီးမွာ
ငါ့ႏွလုံးသား လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ့တယ္............
ၾကယ္ေရာင္စုံ မလင္းလက္တဲ့ညမွာ
ႏွလုံးသားပုစာၧကုိ
မ်က္ကန္းတေစၧလုိ တြက္ခ်က္ေန၇တယ္...........
ဘု၇ားသခင္ေပးသနားတဲ့
သနားျခင္းက........အခုေတာ့.........
ႏွလုံးသားကုိ နာက်င္ေစခဲ့ျပီေပါ့..........
ၾကယ္စင္လုိေတာက္ပ
လေ၇ာင္လုိေႏြးေထြးျပီး
ေလေျပလုိ ေအးျမျခင္းမ်ား
ေပးသနားပါလုိ့..........ေတာင္းဆုေျခြ၇င္း..........
ႏွလုံးသား၇ဲံ ပုစာၧကုိ
အေျဖ၇ွာေနတဲ့..............ငါ.............?

မ်က္၀န္း

ျမတ္ႏုိးမူေတြနဲ့ တုတ္ေႏွာင္ထားတဲ့
သစၥာရဲ့ ပလႅင္ေပၚမွာ စုိးစံေနတဲ့
အခ်စ္ဘုရင္မၾကီးကုိ.....
ငါ့ႏွလုံးသားရဲံ အခ်စ္က
စီးခ်င္းထုိးဖုိ့ စိ္န္ေခၚလုိက္ပါတယ္..........
ဒါေပမဲ့ လက္နက္မပါဘဲ တက္လာတဲ့
မင္းမ်က္၀န္းေအာက္မွာ
က်ဆုံးခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္လဲ...........?
ငါမသိ.....................
ေသခ်ာတာကေတာ့
မင္းကုိ ငါ....
ျမတ္ႏုိးစြာ ခ်စ္မိသြားျပီ..........
အလွတရားေအာက္မွာ
ဒူးမေထာက္ေပမဲ့
မ်က္၀န္းတစုံေၾကာင့္.......ငါ...........
က်ဆုံးခဲ့ရျပီ.....ခ်စ္ဘုရင္မေလးရယ္..........